Skip to content

OĞUZLAR…

Kasım 27, 2012

oğuzlar kavmî ve siyasî bir teşekkül için el (il) kelimesini kullanmakta idiler: oğuz eliakkoyunlu elidulkadırlı eli. onların diğer türk kavimlerinin söyledikleri aynı anlamdaki budun sözünü unuttukları anlaşılıyor. bu kelimenin moğolca karşılığı olan ulus sözü deilhanlılar‘ın tesiri ile, ancak doğu anadolu’da türkmenlerce, el kelimesi ile birlikte, kullanılmıştır.
karakoyunlu ulusuboz-uluskara-ulus.
şimdi biz el yerine umumiyetle arapça’dan aldığımız kavim (kavm) kelimesini kullanmaktayız. görüldüğü gibi, oğuz-eli’nin başında yabgu unvanlı hükümdarlar vardı. xii. yüzyıldan sonra bu kelime, bu anlamda, kullanamayarak unutulup gitmiştir. türkmen ellerinin başında bulunan hükümdarların ise türkçe yalnız beğ unvanını taşıdıkları görülür. el’in zamanla ülke anlamına gelmiş olduğu malûmdur. yurt; elin, boyun, obanın ve ailenin oturduğu yerdir.

oğuz eli’ni meydana getiren teşekküllerden her birine boy denir ki, kâşgarlı bu sözün oğuzca olduğunu bildiriyor. orhun âbidelerinde geçen “bod” sözü, söylendiği gibi, belki bu kelimenin en eski şeklidir. boy, türkiye’de bu anlamda gerek resmî dilde, gerek halk arasında son zamanlara kadar kullanılmıştır.

türkiye’de boyların başında bulunanlara da boy beği deniliyordu.
kavim gibi arapça’dan alarak resmi dilde kullandığımız kabîle kelimesi türkçe’de hususiyetle boy manâsını ifade eder. boyları irsen idare eden reisler debeğ unvanını taşırlar.
oğuz ve türkmen soylularını bu beğler meydana getirirler. yabgular ve sultanlar da beğler arasından çıkmıştır. boylar da obalara ayrılmaktadır.
kâşgarlı, oba kelimesinin de oğuzca olduğunu söylüyor. obalardan sonra her halde aileler geliyordu ki, oğuzlar’ın bunu hangi kelime ile ifade ettikleri bilinemiyor. böylece aileden (soy) obalar, obalardan boylar ve boylardan da oğuz eli meydana gelmiştir. oğuz eli’nde asıl oymak birliği boy’dur.
oymak kitabımızda, boylar (kabîle), obalar (cemâat) ve onların kollarını ifade etmek üzere, umumî bir mânâda kullanılmıştır. bunu evvelce aşîret kelimesi ile ifade ediyorduk. aşîret şimdi güney anadolu’da, teklik hem çokluk olarak, yörük anlamında kullanılıyor. mesela “iki aşiret geldi demek yörüklerden iki kişi geldi” demektir.

oğuz boylarının arap ve diğer bazı kavimlerde olduğu gibi, münferiden bir hayat geçirdikleri veya tek başına siyasî bir harekette bulundukları nadir olarak görülür. onlar daima el halinde (yani üç-dört oymak bir arada) yaşamayı severler ki, bu husus siyasî başarılarında mühim bir âmil olmuştur.

görüldüğü gibi, x. yüzyılın başlarından itibaren oğuz eli’nden kümeler halinde ayrılmalar başlamıştır. bu kümelerden ilki hazar denizi kıyısındaki yarım adaya giderek yurt tutmuş ve buraya mangışlak adını vermişti.
ikinci bir küme ise selçukluların idaresinde yakın-doğu ülkelerine geldi, üçüncü bir küme de yine xi. yüzyılda karadeniz’in kuzeyinden balkanlara indi.
diğer taraftan oğuzlardan kalabalık bir nüfus da seyhun’un orta yatağındaki şehirlerde yerleşmişti. göçebe oğuzlar’ın bu şehirli eldaşlarına, küçümseyerek, yatuk yani tenbel adını verdiklerini biliyoruz. fakat bütün bunlara rağmen oğuz eli eski yurdunun bir kısmında el teşkilatını muhafaza ederek yaşıyordu. boz-ok ve üç-ok adları ile iki kola ayrılan sultan sancar’ın galibi oğuz kümesi önemli bir kol olmakla beraber son teşkilatlı küme veya ana kol değildir.

boz-ok ve üç-ok ikili teşkilatını en son taşıyan oğuz-türkmen kümesi, moğol baskısı yüzünden xiii. yüzyılın ikinci yarısında anadolu’dan suriye’ye göç eden kalabalık topluluktur. bu topluluğun tarihinden de daha önce söz edilmişti.

oğuz boylarının tarihlerine gelince, bunların tarihlerinin seyri de, tıpkı oğuz eli’ninki gibi olmuştur. yani herhangi bir siyasi harekete boylara mensup bütün obaların katıldıkları görülmez.
mesela xii. yüzyılda iran’ın fars eyaletinde siyasî iktidarı ellerine geçiren salurlar bu boyun ancak bir obası veya kolu idi. akkoyunlu ailesinin buyruğunda da bayındır boyunun bir obası (akkoyunlu) bulunuyordu. hatta selçuklu fethine, bu ailenin mensup bulunduğu kınık boyunun bütün obaları katılmamıştır. anadolu’da oğuz boylarına ait yer adlarının ve teşekküllerin muhtelif yerlerde görünmesi aynı sebeble ilgilidir. yani oğuz boylarından pek çoğunun obaları ve kolları bu ülkeye farklı zamanlarda gelmişler ve bu gelenlerden de siyasî ve iktisadî sebebler ile yeni ayrılmalar olmuştur, ileride oğuz boyları ayrı ayrı incelendiği zaman bu husus daha iyi anlaşılacaktır.

dikkate değer bir husustur ki, xvi. yüzyılda osmanlı ailesinin yurdu olan sultanönü sancağındaki karacaşehir kazasına bağlı bir köy, tokuz-oğuz adını taşımakta idi. bu köyün ne gibi bir sebeble bu adı aldığı bilinemiyor.

seyhun oğuzları xi. yüzyılda 24 boydan müteşekkil bulunuyorlardı. bize bunu bildiren kâşgarlı mahmud, aynı zamanda bu boylardan 22 sine ait bir liste de vermiştir. mamafih selçuklu fethinden bahseden bir ermeni müverrihi de fâtih kavmin 24 boydan meydana geldiğini kaydetmiştir. oğuz boylarına ait tam liste xiv. yüzyıl’ın başlarında reşideddin tarafından verilmiştir.
bu listelerin ehemmiyeti şuradadır ki, bunlar olmasa idi oğuz boylarına ait tam bir liste yapmak bizler için pek müşkül ve hattâ belki de imkânsız olacaktı. kâşgarlı’nın listesinden yalnız memlûk devri müverrihlerinden aynî faydalanmıştır. diğer eserlerde görülen listeler (hamdullah-i müstevfî, yazıcı-oğlu, neşri, ebû’l-gazi ve diğerleri) doğrudan doğruya veya vasıtalı olarak reşideddin’inkinden gelmektedir.

kâşgarlı mahmud, halac adını taşıyarak bazı hususlarda diğerlerinden ayrıldıkları için oğuzlar’dan sayılmadığını söylediği iki boyu listesine almadığı gibi, bunların adlarını da vermemiştir.
diğer taraftan kâşgarlı’nın, “sayısı az ve damgaları belli değil” dediği çarukluğ boyunun adına da reşid ed-din’in listesinde rastgelinemiyor.
orada kaşgarlı’da bulunmayan şu adlar vardır: yaparlıkızıkkarkın.
bunlardan kızık ve karkın’dan birini kâşgarlı’nın listesine almadığı iki boydan biri olarak kabul etmek zarurîdir. diğerinin de yine bunlardan biri olduğuna ihtimal vermek mantıkîdir.
çünkü, her iki boy yani kızık ve karkın aynı dalda, yıldız-han’ın oğulları arasında gösterilmiştir. halbuki yaparlı boyu başka bir dalda, ay-han’ın oğulları arasında bulunmaktadır.
yaparlı, yine orada adının ne manaya geldiği yazılmayan biricik boyudur. diğer taraftan hiç bir yerde ne çaruklu’ya ne de yapırlu’ya ait tarihî bir kayda, bir yer adına veya bir teşekküle rastgelinebilmiştir.
kısaca reşided-din’deki yapırlu’nın kâşgarlı’daki çarukluğ’un yerini tuttuğunu ve yine aynı müellifin listesine almadığı” iki boyun da kızık ve karkın olduğunu kuvvetle tahmin ediyoruz. reşided-din’in listesinin bu iki boy bakımından da, vakıalara uygun olduğu görülüyor. çünkü, her iki boya ait yer adlarına ve teşekküllere türkiye’de rastgelinmiştir. kâşgarlı’nın listesinin boyların o zamandaki siyasî şöhretlerine göre sıralandığı anlaşılıyor. meselâ selçuklu hanedanının mensub olduğu kınık boyu orada en başta yer almıştır.
halbuki bu boy reşîded-din’in listesinde en sonda bulunmaktadır. reşided-din’in listesinin, oğuz boylarının eski siyasî ve içtimaî mevkilerine göre tanzim edildiği görülüyor. burada 24 boy her biri eşit sayıda olmak üzere oğuz han’ın altı oğlundan türetilmiştir. diğer taraftan kâşgarlı’nınkinde olduğu gibi, burada da boylardan her birinin kendine mahsus damgaları olduğu halde, her dört boyun ortak bir ongunu da vardır.

reşided-din’de 24 boy iki kola ayrılmıştır.
bunlardan biri boz-ok, öbürü de üç-ok adlarını taşıyor. ne bu ikili tasnif ne de onların isimleri kâsgarlı’da vardır. ancak bunun da tarihî bir vakıa olduğunu biliyoruz.
sancar’ı yenen oğuzlar, bu adlar ile iki kola ayrıldıkları gibi, xiv. yüzyılda kuzey-suriye’deki türkmenler de yine bu adlar ile iki kola ayrılmışlardı. bu türkmenlerden boz-ok koluna mensup olanlar yozgat bölgesinde yurt tuttuklarından bu bölge cumhuriyet devrine kadar bu adla anılmıştır. ayrıca xvi.yüzyılda konya’nın kuzeyinde, istanbul-halep ana yolu üzerinde de bozok adlı büyük bir köy vardı. bugün de urfa’nın birecik kazasında bozok adlı bir köy bulunmaktadır.

reşid ed-din’de boz-ok kelimesi parçalamak şeklinde manâlandırılmıştır ki, kelimenin “boz” fiilinden getirildiği görülüyor. üç-ok da üç adet ok seklinde izah edilmiştir.
fakat bu izah şekillerini kabul etmeye imkan yoktur. ok’un on-ok’ta olduğu gibi, eski zamanlarda boy anlamına geldiğini biliyoruz. bu isimlerdeki ok kelimesinin de boy manâsında olduğu muhakkaktır. buna göre üç-ok, üç boy demektir.

bozok’a gelince, buradaki boz kelimesinin de, bir rakamın yerini aldığı akla geliyor. yine reşided-din’deki sözlere göre, oğuz-eli’nde hâkim kolu boz-oklar teşkil etmiştir. bu sebeble boz-oklar’ın alâmeti yay ve tâbi kol oldukları için de üçoklarınki ok’tur.
tuğrul bey 1038 yılında nişabur’a girerken kolunda gerilmiş bir yay ve belinde de üç-ok bulunuyordu. bunlar her halde, kendisini boz-ok ve üç-ok’un, yani bütün oğuz-eli’nin hükümdarı saydığının bir ifadesidir.
yüreğir boyunun damgasının da bir yay ve üç ok -pek muhtemel olarak- şeklinde olduğu görülüyor. daha önce de söylendiği gibi, bir yay ve üç ok, pek muhtemel olarak oğuz yabgularının hükümdarlık alâmeti idi.

eski türk ellerinde ve ordularında ikili düzenin değişmez bir kaide olduğu bilinir.
oğuz elinde ve ordusunda da, görüldüğü gibi, bu kaide hâkimdi. böylece el ve ordu ikiye bölünmekte, bunlara kol denilmektedir. kollar da birbirinden sağ ve sol sıfatları ile ayrılıyor. osmanlı imparatorluğunda da sağ kol, sol kol adları verilen bu ikili düzen hem askerî, hem de mülkî teşkilâtta esaslı bir kaide olarak uygulanmıştı. türkler‘de sağ kol, moğolların aksine olarak, daha şerefli sayılıyordu. bozoklar da hâkim kolu teşkil etmeleri itibari ile onlar sağ kol sayılmışlardır.
bu gelenek, bu kollar var oldukça devam edip gelmiştir. boz-okların hâkim kol sayılması, islâmiyetten önce siyasî üstünlüğün uzun bir zaman bu kolun elinde kalması, yabguların daha çok bu kolun boylarına mensup olmalarından ileri geliyor.
denildiğine göre, oğuz yabguları başlıca şu boylardan çıkmıştır: kayı, yazır, avşar, begdili ve eymür. bunlardan yalnız eymür boyu üçoklar’dan idi.
dede korkut destanlarında ise siyasî üstünlüğün üçoklar’da olduğu görülür.
islâm ülkelerinde de üç-oklar büyük bir varlık göstermişlerdir: selçuklu hanedanı (kınık), salurlular (salur), berçem oğulları (yıva), akkoyunlular (bayındır), ramazanoğulları (yüregir) ve kadı burhaneddin (salur) bu koldan idiler.
şimdiki bilgilerimize göre, bozoklar’dan da artukoğulları’nın (döğer), şumlaoğulları’nın avşar) ve nâdir şah’ın avşar hanedanından çıkmış olduğu görülüyor.

kâşgarlı ve reşided-din’de bulunan listelerdeki oğuz boyları zamanlarındaki söyleniş şekillerine göre yazılmıştır. fahreddin mübarek şah’ın listesindeki oğuz boylarının yazılış şekli kâşgarlı’nınkinin aynıdır.

kâşgarlı ve reşided-din’in listelerinde boyların damgaları da gösterilmiştir.
bu keyfiyet damgalara verilen ehemmiyeti ifade eder. kâşgarlı bu damgaların davarlara, yılkılara vurulduğunu söyler. reşided-din’de bunlar damga kelimesi ile ifade edilmiştir.
oğuzların damgalar için hangi kelimeyi söyledikleri bilinemiyorsa da, bunun anadolu’da kullanılan “im (en)” sözü olduğundan şüphe edilemez.
bazı türk hanedanlarının, boylarının damgalarını, aile alâmeti olarak kullandıklarını biliyoruz. salurluların paralarında salur damgası görüldüğü gibi, akkoyunlu paralarında bayındır ve osmanlı hükümdarı ii. murad’ın bazı sikkelerinde de kayı damgası bulunmaktadır.
akkoyunlular, damgalarını yalnız paralarına değil, yaptırdıkları eserlere, resmî vesikalara, bayraklarına da koydurmuşlardır.
her ne kadar ii. murad’ın haleflerinin paralarında kayı damgası görülmüyorsa da hükümdarlara ait şahsî eşyada, toplar da dahil olmak üzere, silâhlarda bu damgaya sık sık rastgelinmektedir.
oğuz boyları damgaları’nın anadolu’da hayvanlara vurulduktan başka halı, kilim motifi olarak kullanıldığını, aşı boyası ile evlerin duvarlarına resmedildiğini, kap kaçağa ve nazar değmemesi, uğur getirmesi için bazı giyim eşyasına konulduğunu ve hattâ mezar taşlarına bile çizildiğini biliyoruz. bunlara ilâve olarak bu damgalardan bazılarının da âbideler, yapılar ve kayalar üzerinde görülmüş olduğunu söyliyelim.

reşided-din’in listesinde damgalardan başka ongunlar da görülmektedir.
bunların hepsi eti yenmeyen avcı kuşlardır. reşided-din, ongun (onkun) ittihaz edilen hayvan veya kuşun kutlu sayıldığını, incitilmediğini, etinin yenilmediğini bildiriyor ve ongun (onkun) kelimesinin türkçe’de “kutluluk” demek olan oynuk’tan geldiğini söylüyor.
abdülkadir inan’a göre ongun moğolca bir kelime olup türkçesi töz’dür. her iki kelime de bugün türkiye’de bilinmiyor. görmüş olduğumuz gibi, oğuzların tarihinde bir totem devri söz konusu değidir.
diğer taraftan oğuzların ongun kuşları olduğu hakkında başka eserlerde hiç bir bilgi yoktur. bu sebeble oğuz boylarının ongunları olduğuna dâir ongunlarla ilgili bilgilerin doğruluğundan şüphe etmek yerindedir.
ongun olarak zikredilen avcı kuşlar başlıca, şahinkartaltavşancılsunguruc ve çakır’dır.
bunlardan şahin farsça bir kelimedir. kartala gelince, bu da karakuş yerinde kullanılan yeni bir kelimedir. kara kuş anadolu’da kullanılır. tavşancıl kartala benzeyen, fakat ondan daha küçük, kara renkli bir kuştur. sungur ise tuğruldan küçük, fakat doğandan daha büyük bir kuş olarak tarif edilmektedir. uc’a gelince, bu hususta bir bilgiye rast gelemedim. yalnız timur‘un kumandanlarından uc-kara bahadır’ın adındaki uc kelimesi her halde bu kuşu ifade etmektedir. bu kumandanın adına bakarak tahmin etmek mümkün olabilir ki, uc yahut uç-kara, çal-kara, bay-kara ile birlikte aynı kuşu ifade edebilir. ve bu kuş da kartal olabilir. çakır da doğan soyundan bir kuş olup şahinden ayrıdır.

yine reşided-din’in listesinden anlaşılıyor ki eski zamanlarda boyların toylarda yiyecekleri koyun etinin kısımları da bir kaideye bağlanmıştır.
reşid ed-din’de bu kısımlara endam-i goşt (etin bir kısmı), yazıcıoğlu’nda sünük (kemik) deniliyor.
dikkate değer ki, ongunlar gibi her dört boyun da ortak bir sünükü vardır. böylece, kayıbayatalkaraevlikaraevli boylarının sünükü yani koyundan yiyecekleri kısım sağ karı yağrın, yani sağ kürek kemiği kısmıdır, yazırdöğerdodurga ve yapırlı boylarındaki sağ aşığlu, yani aşığın bulunduğu et parçası (bud), avşarkızıkbeğdili ve karkınlar’ın sünükü sağ umaca, yani kalça (sağrı) kemiği kısmı, bayındırpeçenekçavundur ve çepniler’in sünükü sol karı yağrın, salureymüralayuntluyüreğir‘lerinki ucayla (sol umaca ), iğdirbügdüzyıva ve kınık boylarının sünükleri (sol) aşığludur.

bir boyun toplantılarda ve toylarda oturacağı mevki (orun) ve yiyeceği et kısmı (ülüş) yalnız oğuz elinde değil, diğer türk kavimlerinde de kaidelere bağlanmıştır. bu geleneklerin ehemmiyeti şuradadır ki bunlar bir boyun kendi eli içindeki siyasî ve içtimaî hukukunu tayin eden başlıca müesseselerdir.

reşided-din’in listesinde boylar oğuz han’ın 24 torunundan türetilmiştir.
kâşgarlı da, 24 oğuz boyunun, adlarını dip dedelerinden aldığını söyler ve bu 24 dip dedeye zulkarneyn’in türkistan seferi esnasında nasıl türkmen adının verildiğine dâir bir de hikâye anlatır.
ona göre bu boylar çok eski zamanlarda meydana gelmişlerdir. aynı müellif bu boyların oba ve oba kolları olduğunu da yazıyor. fakat oğuzlardan hiç bir boyun obası kesin olarak bilinmiyor.
ancak, karakoyunlu (yıva) ve akkoyunlu (bayındır) teşekküllerinin bu obalardan olması muhtemeldir.
ayrıca yemen’deki resuloğulları‘nın mensup olduğu biçek ve 1230’larda şehrizorerbil arasında faaliyette bulunan sevinç’in koş yalu (çift yaylu) adlı oymakların da bu obalardan oldukları düşünülebilir.
15. ve 16. yüzyıllarda anadolu’da yaşayan ağçakoyunlukarakeçili vesaire gibi oymaklar ile aynı yüzyıllarda harizm türkmenleri arasında görülen teke, ersarı gibi teşekküller için de aynı tahminde bulunmak mümkündür.

osmanlı devleti teşkilâtında sağ kol, sol kol olmak üzere ikili düzen esaslı bir kaide olarak yer aldıktan başka, 24’lü düzene ait de bazı misaller vardır. meselâ rum-eli eyâleti 24 sancağa ayrıldığı gibi, diyarbekir eyâleti de sekizi yurtluk, beşi ocaklık olmak üzere 24 sancak idi.
otlukbeli savaşında (1473) anadolu beğlerbeğisi dâvud paşa’nın kumandasında 24 sancak beği vardı.
dede-korkut destanlarındaki 24 sancak beği sözü bunlardan çıkmış olacaktır.
evliya çelebiye göre, kütahya sancağı 24 kadılık idi. rum-elindeki devlet hizmetinde bulunan yörükler 24 kişiden müteşekkil takımlara aynlmıştı. 24 kişiden biri eşkinci, üçü çatal ve yirmisi de yamak sayılmıştı.
1100 (1688-1689) tarihinde konya mütesellimi bulunan yeğen osman paşa’nın dayısı kara-hasan beğ’in maiyyetinde 24 bayrak sekban ve sarıca bölüğü vardı. her bayrak bir bölüğü temsil etmekte ve her bölüğün başında bir bölükbaşı bulunmakta idi. kara-hasan’ın azli üzerine bu 24 bayrak sekban ve sarucanın başına yeğen osman paşa’nın kendi yeğeni, ahmed beğ geçmişti.

osmanlı mâlî teşkilâtında da 24 sayısı ile ilgili olarak bazı misaller zikretmek mümkündür.
yörükler’den birinin koyunu 24’ten az olur veya hiç kalmaz ise onlar kara yani yoksul sayılır ve kendilerinden buna göre bir vergi alınırdı.
bundan başka yeniçeri ocağı zabitlerinden yaya-başıların gündeliklerinin 24 akçe olduğunu biliyoruz. oymaklar arasındaki bazı toplulukların, oğuz boyları gibi, 24 bölük halinde teşkilâtlandıkları görülmektedir. meselâ merv bölgesinde yaşayan teke adlı meşhur türkmen oymağı, seyyahların sözlerine göre, 24 obaya ayrılmakta idi.
safevî devrinde kara-bağ’da yaşayan ve 24 obadan meydana gelen bir topluluk da, teşkilâtına uygun olarak, “iğirmi dört” adını taşıyordu.
şeref han bu topluluğun kürd asıllı olduğunu söylüyor. yine ona göre mensup bulunduğu bitlis dağlarındaki ruzegi adlı boy 24 obadan müteşekkil olup, bunlardan 12 oba bilbasi ve 12 oba da kovalsi adını taşıyordu ki, her ikisinde de oğuz boy teşkilâtının âmil olduğu açıkça görülüyor.

24 rakamının ok yapımında da bir değeri olduğu görülüyor. osmanlı okları 4 dirhemden 24 dirheme kadar olup, yayın büyüklüğü göz önüne alınarak yapılırdı. bundan başka ok her dört derecesi boğaz, yedi derecesi göbek, altı derecesi şalvar, yedi derecesi ayak olmak üzere 24 derece itibar edilmiştir.

müverrih hammer 24’lü oğuz boy teşkilâtının mısır memlükleri’nde 24 beğ olarak devam ettiğini söylüyorsa da böyle bir keyfiyet ancak xvi. yüzyıl başlarında görülmektedir. filhakika kansu gavrî devrinde mukaddem beğlerinin sayısı 24 idi. fakat daha önceki sultanlar zamanında da mukaddem beğlerinin aynı sayıda olması şüphelidir.

şikârî’nin karaman-oğulları tarihi’nde 24 vezir, 24 bin er sözü sık sık geçtiği gibi, evliya çelebide de bu mahiyette ifadeler görülüyor. ii. murad da 1444 yılındaki varna zaferi münasebeti ile tutsak alınan hıristiyan beylerinden seçtiği 24 kişiyi memlûklara göndermişti. bütün bu zikredilen misallerin bazıları bir tesadüf ile izah edilebilir ise de, bir çoklarının 24 oğuz boyundan gelen gelenek ve hâtıra ile ilgili olduğu şüphesizdir.

oğuz boylarına ait bu hususları belirttikten sonra, bilhassa türk oymakları hakkında araştırma yapacaklara kolaylık olmak üzere, kâşgarlı’da ve reşided-din’de geçen oğuz boyları aşağıda ayrı listeler halinde verilmiştir. bilindiği gibi, yazıcı-oğlu ali’nin ve ebû’l-gâzi’nin listeleri esas itibarı reşided-din’den gelmektedir. ancak yazıcıoglu ile reşided-din’in mükemmel bir nüshasını gördüğünden ve aynı zamanda bu konuya vâkıf ve meraklı bir türk olduğu için listesi kaynağına en yakın olanıdır. bu bakımdan onun listesi de aynen yayınlanmıştır.

(faruk sümer, oğuzlar, türk dünyası araştırmaları vakfı yayınları, istanbul 1992, sayfa 163-169)

ANADOLU’DAKİ CEMAATLERİN BAĞLI BULUNDUKLARI OĞUZ BOYLARI

Sıra
Boy
Cemaat sayısı
Hane
Mücerred
1
Avşar
5.406
140.357
43.627
2
Beğdili
1.540
42.738
13.297
3
Kayı
1.707
70.406
13.874
4
Bayad
2.099
59.222
17.333
5
Büğdüz
229
4.358
993
6
Yüreğir
1.261
26.405
9.016
7
Çepni
512
22.128
5.885
8
Çavundur
146
4.432
1.686
9
Yıva
3.782
120.939
30.692
10
Karaevli
44
1.953
1.179
11
Yazır
569
22.049
4.743
12
Dodurga
637
15.926
4.624
13
Karkın
1.480
23.544
6.243
14
Kızık
1.587
19.051
9.314
15
Salur
2.318
69.416
21.578
16
Peçenek
547
14.025
4.271
17
Eymür
2.320
58.805
19.023
18
Bayındır
3.010
88.823
23.899
19
Kınık
1.200
25.601
9.270
20
Yaparlı
181
3.635
1.324
21
Döğer
1.560
40.720
12.784
22
Alayundlu
624
15.829
3.609
23
İğdir
1.182
35.359
11.140
24
Alkaevli
2
19
15
TOPLAM
33.943
925.740
269.419
1
Varsak (Üçoklardan)
1.555
40.252
14.666
2
Barak
195
5.960
1.969
3
Çunkar
494
12.428
5.183
TOPLAM
2.244
58.637
21.818
GENEL TOPLAM
36,187
984.377
291.237
Türkmen ve Yörük Grupları
Yörük ve Türkmen grupları
Cemaat Adedi
Hane Sayısı
Mücerred
Bulundukları Bölgeler
1
Ak Keçilü Yörükleri
187
9.874
2.091
Birecik, Kütahya, Mardin
2
Ak koyunlu Türkmenleri
228
9.070
2.193
Afyon, Bozok, Kütahya, Uşak, Sivas
3
Akçaköy Yörükleri
28
332
159
Saruhan
4
Ali Beğlü Taifesi
73
1.725
528
Adana, Bozok, Tarsus
5
Andırın ve Haruniye Yörükleri
55
1.103
537
Adana, Kars-ı Maraş, Maraş, Özer
6
Arslan Ali Taifesi
22
867
281
Sivas
7
Atçeken Yörükleri
1.911
35.576
5.638
Afyon, Aksaray, Akşehir, Eskişehir, Karaman, Konya, Niğde, Urfa
8
Avşar Taifesi
137
5.006
1.461
Adana, Bozok, Haleb, Kozan, Kütahya, Şark Vilâyeti, Uşak
9
Ayrı Tamlu Taifesi
45
1.441
476
Dulkadır, Kars-ı Maraş, Kozan
10
Balasanlu Taifesi
24
418
174
Malatya, Samsad
11
Bayındır Taifesi
90
2.419
630
Adana, Tarsus
12
Boylanlu Taifesi
12
243
147
Malatya, Samsad
13
Bozca Todurga Taifesi
76
1.975
445
Tarsus
14
Bozdoğan Yörükleri
119
2.909
1.368
Adana, Aksaray, Karaman, Tarsus
15
Bozkırlu Yörükleri
110
2.438
919
Aksaray, Ankara, Karaman, Kırşehir, Konya
16
Bozulus Türkmenleri
708
35.226
7.381
Ankara, Birecik, Bozok, Diyarbekir, Dulkadır, Erzurum, Kilis, Maraş, Sivas, Siverek, Urfa
17
Bulgarlu Taifesi
55
1.253
454
Adana, Karaman
18
Çakallu Taifesi
16
342
180
Besni, Malatya
19
Çokun Taifesi
99
3.448
927
Adana, Özer, Sivas
20
Çömlek Taifesi
14
498
116
Adana
21
Çullıyan Yörükleri
259
8.265
2.313
Aydın
22
Danişmendlü Türkmenleri
379
12.318
444
Adana, Afyon, Aksaray, Ankara, Aydın, Ka­raman, Kayseri, Kırşehir, Maraş, Sivas, Tarsus
23
Dulkadırlı Türkmenleri
1.923
51.534
9.140
Adana, Ankara, Antakya, Antep, Besni, Bire­cik, Bozok, Diyarbekir, Ergani, Kars-ı Maraş, Kayseri, Kozan, Malatya, Maraş, Özer, Sivas, Urfa
24
Dündarlı Yörükleri
196
6.110
1.713
Adana, Aksaray, Karaman, Niğde, Sivas
25
Eğlenlü (Eğlen-oğlu) Taifesi
47
1.203
307
Kars-ı Maraş, Kozan
26
Elbistan Yörükleri
20
419
196
Maraş
27
Ellici Yörükleri
395
5.288
2.085
Adana, Aydın, Bursa, Karesi, Kütahya, Mani­sa, Saruhan
28
Elvanlu (Elvan) Taifesi
120
2.923
633
Tarsus
29
Esenlü-i Eredna (Ertana) Taifesi
156
3.976
1.176
Tarsus
30
Eymir Hanlı Taifesi
15
268
64
Tarsus
31
Gökçelü Taifesi
96
2.456
720
Tarsus
32
Günerli Taifesi
46
1.225
397
Tarsus
33
Haleb Türkmenleri
1.084
45.810
16.787
Adana, Antep, Birecik, Diyarbekir, Halep, Hama, Kilis, Malatya, Maraş, Sivas
34
Haymene Yörükleri
776
19.608
5.531
Aksaray, Ankara, Ereğli, Karaman, Koçhisar, Konya, Niğde, Sivrihisar, Tarsus
35
Horzum Yörükleri
113
5.273
734
Aydın, Denizli, Menteşe, Muğla
36
İçel Türkmenleri
2.392
68.147
28.786
İçel, karaman, Niğde
37
İskender Beğ Yörükleri
47
2.242
171
Menteşe, Muğla
38
İslâmlu Yörükleri
73
1.826
487
Kayseri
39
Kara Keçilü Yörükleri
303
10.768
3.396
Birecik, Konya, Mardin
40
Kara koyunlu Türkmenleri
314
10.673
2.079
Aydın, Bozok, Eskişehir, İzmir, Menteşe
41
Kara Ulus Taifesi
225
1.610
711
Urfa
42
Karacalu (Karacalar) Yörükleri
120
1.590
479
Biga, Bursa
43
Karaçorlu Türkmenleri
33
359
4
Erzurum
44
Karaisalu Taifesi
265
6.257
1.818
Adana, Karaisalu
45
Karı Kışlalu Taifesi
31
2.074
720
Adana
46
Kasaba Yörükleri
118
3.637
627
Ankara
47
Kavurgalu Taifesi
127
2.746
1.056
Adana, Bozok, Kozan, Özer, Sivas, Tarsus
48
Kılcan Yörükleri
139
6.076
756
Kütahya, Konya, Karaman, Hamid
49
Koçhisar Yörükleri
23
509
182
Koçhisar
50
Kosun Yörükleri
418
10.701
3.129
Tarsus (Kosun)
51
Köstere Yörükleri
121
2.657
453
Kayseri
52
Kuştemür Yörükleri
280
6.038
1.567
Konya Eski il, Tarsus
53
Kuzviran Yörükleri
23
1.153
61
Menteşe (Köyceğiz)
54
Maraş Yörükleri
3.464
61.380
28.853
Adana, Adıyaman, Antep, Besni, Birecik, Bozok, Çorum, Kars-ı Maraş, Kilis, Malatya, Maraş, Özer, Sivas, Tarsus
55
Marmaracık Yörükleri
13
181
73
Saruhan
56
Menteşe Yörükleri
37
1.860
108
Menteşe
57
Milli Taifesi
16
989
278
Çemişkezek, Kilis, Mardin
58
Mukataahane Yörükleri
24
266
256
Saruhan, Manisa
59
Oğul Beğlü Taifesi
11
255
74
Özer, Tarsus
60
Orhan Beğlü Taifesi
150
3.283
1.069
Tarsus
61
Pasyan Taifesi
120
3.272
835
Berazi, Diyarbekir, Savur
62
Rum (Anadolu) Yörükleri
18
184
15
Bozok (Yozgat)
63
Saruhan Yörükleri
1.367
8.491
5.516
Saruhan (Ilıca, Gördüs, Güzelhisar, Manisa, Menemen)
64
Savcı Hacılu Taifesi
127
3.415
1.168
Adana, Kozan
65
Sındırgı Yörükleri
34
195
11
Karesi, Sındırgı
66
Sivas Türkmenleri
28
729
271
Sivas, Uşak
67
Sonisa Yörükleri
14
428
242
Niksar, Sivas, Sonisa
68
Söğüd Yörükleri
19
501
196
Biga, Bursa
69
Şam (Şam Bayadı) Yörükleri
95
2.426
316
Bozok, Gedük, Sivas
70
Taceddinlü Taifesi
16
931
223
Ankara, Bacı Kaz.
71
Taşköprü Yörükleri
62
1.542
754
Kastamonu, Taşköprü
72
Teke Türkmenleri
462
18.009
4.626
Antalya (Elmalı, İğdir, Kalkanlu, Karahisar, Kaş, Milli Nah., Muslu Nah.), Aydın (Sart, Sultanhisarı, Tire, Silifke), Maraş, Menteşe, Tarsus
73
Terkemiş Yörükleri
38
1.758
290
Hamid, Gölhisar
74
Toylu Yörükleri
34
1.399
125
Kütahya
75
Turgud Yörükleri
154
4.149
490
Akşehir, Karaman (Turgud, Saidili)
76
Turhal Yörükleri
20
588
209
Tokat, Turhal
77
Ulaş Taifesi
216
5.077
1.597
Adana (Yüreğir), Tarsus, Kosun, Ulaş
78
Ulu Yörük Taifesi
1.437
41.001
23.199
Amasya, Ankara (Ayaş, Beğpazarı), Bozok, Budaközü, Çorum, Eskişehir, Mihaliç, Sivas, Sivrihisar, Sorkun
79
Uluborlu Yörükleri
8
84
Hamid, Uluborlu
80
Yaban Eri Türkmenleri
69
3.081
1.034
Sivas
81
Yahyalu Yörükleri
222
7.736
2.862
Adana (Karaisalu, Sarıçam), Aydın, Bozok (Boğazlıyan), Develi, Karahisar, Kayseri, Niğde, Tarsus, Ürgüb
82
Yakublar Yörükleri
8
99
47
Karesi, Pınarhisar
83
Yeni il Türkmenleri
12
605
17
Sivas
84
Yenişehir Yörükleri
185
3.480
1.237
Aydın (Alaşehir, Arpaz, Birgi, Bozdoğan, İzmir, Sultanhisarı, Tire, Yenişehir), Hamid (Eğirdir), Kütahya (Kula), Menteşe (Tavas), Saruhan (Adala)
85
Yortan Taifesi
55
1.429
254
Bolu (Kıbrıs, Konrapa), Tarsus (Ulaş, Kosun)
86
Yüzdeciyan Yörükleri
335
3.102
2.564
Aksaray, Ankara, Bayburd, Kelkid, Konya, Ereğli, Eski il, Koçhisar, Niğde
87
Yüzdepâre Yörükleri
58
2.876
216
Kırşehir, Çiçekdağı
88
Zakirlü Kabilesi
63
1.567
332
Bozok, Sorkun
89
Zekeriyalu Taifesi
34
860
252
Tarsus, Ceyhan
TOPLAM
23.745
655.800
187.270

EK TABLOLAR KAYNAK: SN. Yusuf HALAÇOĞLU.

ANADOLU COĞRAFYASINDA OĞUZLAR’A AİT YER İSİMLERİ;

A – Umumi Oğuzlara Dair Adlar

1. Aşağı Oğuzdan : Ahlat.

2. Yukarı Oğuzdan       Ahlat.

3. Oğuzar : Çemişgezek.

4. Oğuzlar : Elazığ

5. Oğuz Dağı : Erzincan.

6. Uvezler : Bigadiç.

7. Guz : Kilis.

8. Bozoh : Birecik.

B – Bozoklar

Gün Han Boyları

a) Kayı’lar :

1. Kayı Köyü : Gedves.

2. Kayı Dere : Muğla.

3. Kayı Dere Çayı : Menderes’e akar.

4. Kaylar : Aydın.

5. Kayı : Burdur.

6. Kayı : Isparta.

7. Kayı : Burdur.

8. Kayıklı : Aydın.

9.  Kayık : Sapanca.

10. Kayı : Eskişehir.

11. Kayı Köyü : Domaniç.

12. Kayı Köy : Denizli.

13. Kayı Köy : Fethiye .

14. Kayı : Fethiye .

15. Kaycağız : Kilis.

b) Bayat’lar :

1. Bayat : Siverek.

2. Bayat : Sivas.

3. Ayvaz Bayatı : Doğu Bayezid.

4. Şam Bayatı : Adıyaman.

5. Bayat : Lefke.

6. Bayat : Bilecik.

7. Bayat Bağlar : Günan.

8. Bayat : Sındırgı.

9. Bayat : Balıkesir.

10. Bayat : Soma.

11. Bayat : Elmalı.

12. Bayat : Elmalı.

13. Bayat : Sandıklı.

14. Bayat : Kütahya.

15. Bayatcık : Altıntaş.

16. Bayat : Eskişehir.

c)Alkaevli’ler : Alkaevliler’e ait herhangi bir yer adı bulunamadı.

d)Karaevli’ler :

1. Küçük Karalı : Giresun.

2. Büyük Karalı : Giresun.

3. Karaevli : Burdur.

Ay Han Boyları

a)Yazır, Yazgır’lar :

1. Yazır : Burdur.

2. Yazır : Burdur.

3. Yazır : Denizli.

4. Yazır : Denizli.

b)Döğer’ler :

1. Döğer : Urfa.

2. Döğer : Siverek.

3. Döğer : Sivas.

4. Döğer : Altıntaş.

c) Dodurga’lar :

1. Dodurga : Denizli.

2. Todurga : İnönü.

3. Yeni Todurga : İnönü.

d)Yabirli’ler – Yaparlı’lar; Bu boya ait bir yer adı bulunamadı.

Yıldız Han Boyları

a) Avşar, Afşar’lar :

1. Avşar : Malatya.

2. Ayşarlı : Maraş.

3. Avşar Soba Çimen : Gürün.

4. Avşar : Gürdus.

5. Avşar : Kasba.

6. Avşar : Aydın.

7. Afşar : Elmalı.

8. Çam Avşarı : Günan.

9. Koca Afşar : Balya.

10. Afşar : Alaşehir.

11. Afşar : Kütahya.

12. Kanlı Havşar : Birecik.

b)Kırık,Cerikli’kler :

1. Cirik : Adana.

2. Ak Kırık : Ordu.

3. Kayık : Van.

4. Kırıkhan : Hatay.

5. Kırak : Karapınar.

6. Kırıklar : Aydın.

7. Kırık : Aydın.

8. Yukarı Kırıklar : Soma.

9. Kırıklar : Uluborlu.

c)Beğdili’ler :

1. Beğdili : Sivas.

2. Beğdili : Birecik.

d) Karkın’lar :

1. Kargın : Sivas.

2. Karkın : Şereflikoçhisar

3. Büyük Karkın : Kilis.

4. Küçük Karkın :   Kilis.

5. Kargın Aşıklar : Simav.

6. Kargın : Karapınar.

7. Kargın : Elmalı.

8. Kargın : Bigadiç.

9. Kargın : Sandıklı.

10. Kargın : Eskişehir.

11. Kargın Köy : Denizli..

12. Kargın : Kandıra.

13. Aşağı Karnik : Hozat.

14. Yukarı Karnik :   Hozat.

e)Kızıklar:

-kızık: Manyas.

-cumalıkızık: Bursa.

-fidyekızık: Bursa.

-değirmenlikızık: Bursa.

-derekızık: Bursa.

-hamamlıkızık: Bursa.

-kızık: Bolu.

-kızık: Sandıklı

-kızık: Gümüşhacıköy

-kızık: Ankara

-kızık: Kızılcahamam.

-kızık: Andırın.

-kızık: Karaman.

-kızık: Develi.

-kızık: Kayseri.

-kızık: Kütahya.

-kızık: Arguvan.

-kızık: Zara

-kızık: Ovacık.

-kızık: Tokat.

C – ÜÇOKLAR
Gök Han Boyları

a) Bayındır’lar :

1. Bayındır : Karlıova.

2. Bayundur : Giresun.

3. Bayındır : Keban.

4. Bayındır : Malatya.

5. Bayındır : Tutak.

6. Bayındır : Ödemiş.

7. Bayındır : Elmalı.

8. Bayındır : Balya.

9 Bayındır : Burdur.

10. Bayındır : Burdur.

11. Bayındır : Elmalı.

12. Bayındır Bahçeleri : Elmalı.

13. Aşağı Bayındır : Elmalı.

14. Yukarı Bayındır :   Elmalı.

15. Oh Bayındırı : Balıkesir.

16. Bayındır : Mustafakemalpaşa.

b)Peçene, Peçenek’ler :

1. Bacanak : Fatsa.

2. Paçınık Hanı : Elbistan.

c)Çavuldur’lar :

d)Çepni’ler :

1. Çepni : Karapınar.

2. Çepni Tepeköy : Karapınar.

3. Çepni : Söke.

4. Çepni : Bandırma.

5. Çepni : İzmit.

6. Ciniler : Balya.

7. Çepni : Sandıklı.

8. Çepni : Altıntaş.

9. Yörük Çepni : İnönü.

10. Çerkes Çepni : İnönü.

Dağ Han Köyleri

a)Salurlar’lar :

1. Salur : Elmalı.

2. Salur : Bandırma.

3. Salur : Sandıklı.

4. Salarot : Of.

1. Karamanlı : Fatsa.

2. Karamanlı : Ünye.

3. Karamanlı : Ünye.

4. Karaman Köyü : Divriği.

5. Karamanlı Köyü : Elbistan.

6. Karamanca : Gediz.

7. Karamanlı : Aydın.

8. Karamanlı : Burdur.

9. Aşağı Karaman : Elmalı.

10. Yukarı Karaman :   Elmalı.

11. Karaman Köyü : Balıkesir.

12. Karaman : İnegöl.

13. Karamanlı : Sandıklı.

14. Karaman : Şile.

15. Karamanlı : Kandıra.

16. Karaman : Denizli.

17. Karaman : Fethiye.
c)Eymür’ler :

1. Eymür : Kelkit.

2. Emürler : Simav.

3. Emirli : Simav.

4. Emir : Nazilli.

5. Umur Köy : Aydın.

6. Yukarı Emir : Burdur.

7. Aşağı Emir :    Burdur.

8. Umur Bey : Gemlik.

9. Emirler : Elmalı.

10. Umur Bey : Geyve.

11. Emirler : Osmaneli.

12. Umurlar : Gönen.

13. Emirler : Kırkağaç.

14. Umur İli : Susurluk.

15. Emirler : Balıkesir.

16. Umurlar : Mustafakemalpaşa.

17. Umur : Alaşehir.

18. İmir : Afyonkarahisar.

19. Eymir : Bilecik.

20. Emir Köy : Denizli.

21. Emirdağ: Afyon.

22. Eymir: Hafik.

d)Alayundlu’lar :

1. Alayund : Kütahya.

2. Alayonlar : Sandıklı.

20. Örger’ler :

Deniz Han Köyleri

a)İğdir-Yiğdir’ler :

1. İğdir : Eskişehir.

2. İydir : Burdur.

3. İğdir : Aşkale.

4. İğdir: Gürsu.

5-Iğdır: Iğdır.

b)Büğdüz’ler :

1. Buduz : Burdur.

c)Yiva-Ava’lar :

1. Ayvalı : İnönü.

2. Ayvacık : Gediz.

3. Ayvalı : Sandıklı.

4. Ayveli : Seyitgazi.

5. Ayvacık : Eskişehir.

6. Ayvalık : Harput.

7. Şeytan Ava : Van.

8. Şeytan Ava : Malazgirt.

9. Şenlik Ava : Erciş.

10. Ayvacık: Çanakkale.

d)Kınık’lar :

1. Kınıhlar : Kelkit.

2. Kınık : Şarki Karahisar.

3. Baş Kınık : Malatya.

4. Tat Kınık : Malatya.

5. Kınık : Birecik.

6. Kınık : Adıyaman.

7. Kınık Nahiyesi : Adıyaman.

8. Kınık : Sivas.

9. Kınık : Isparta.

10. Kınık : İznik.

11. Kınık : Balya.

12. Kınık : İnönü.

13. Küçük Kınık : İnönü.

14. Kınık : Bilecik.

15. Gınık : Fethiye.

16. Kınık: İnegöl.

D – MUAHHAR OĞUZ ZÜMRELERİNE AİT ADLAR;

1. Karakoç : Diyarbekir’in 15 kilometre cenubunda.

2. Karakoç : İspir’in 30 kilometre cenub-ı garbisinde.

3. Kaçar : Harput’un 30 kilometre şarkında.

4. Aşağı Kaçar :

5. Yukarı Kaçar :    Hozan’ın 25 kilometre kadar şark-ı cenubisinde.

6. Karakoç : Kiğı’nın 30 kilometre şark-ı cenubisinde.

7. Kara Koyun : Siverek’in 14 kilometre cenub-ı şarkisinde.

8. Kara Koyunlu : Fatsa’nın 30 kilometre cenub-ı garbisinde.

9. Koyunlu : Terme’nin 10 kilometre garbında.

10. Akça Koyunlu : Adana’nın 50 kilometre şarkında.

11. Akça Koyunlu : Adana’nın 50 kilometre şarkında.

12. Akça Koyunlu : Maraş-Ayıntap yolu üzerinde ve Ayıntap’ın 40 kilometre cenub-ı şarkisinde.

13. Akça Koyunlu : Bağça’nın10 14 kilometre şimal-i garbisinde. (Buradaki 4 tane Akçakoyunlu Akkoyunlu demektir. Türk şivelerinden birinin  hususiyetidir. Dede Korkut kitabında görülen “Akçasakallı” nasıl  Ak sakallı demek ise buradaki Akçakoyunlu da Akkoyunlu  demektir.)

14. Ak Koyunlu : Tire’nin 10 kilometre şimal-i garbisinde.

15. Ak Koyunlu : Burdur’un 30 kilometre şimal-i garbisinde.

16. Gök Oğlan : Erciş’in 30 kilometre şimal-i garbisinde.

E – OĞUZLAR’A AİDİYETİ MUHTEMEL ADLAR;

(Ebul Gazi’nin kitabında Oğuz’un 24 meşru torunundan başka 24 tane gayr-ı meşru torunu olduğu zikrolunmaktadır. Bunlardan biri de Güna’dır. Biz Anadolu’da bu ada benzeyen 4 köy bulduk. Fikir beyanını erbabına bırakarak zikrediyoruz.)

1. Kızıl Güna : Aydın’ın 29 kilometre cenub-ı şarkisinde.

2. Günay : Alaşehir’in 30 kilometre şimal-i şarkisinde.

3. Günay : Nazilli’nin 27 kilometre cenub-ı garbisinde.

4. Günayı : Alaşehir’in 60 kilometre cenub-ı şarkisinde.

2. OĞUZLARLA İLİŞKİLİ TÜRK ADLARI

1. Türkelli (Türk ili) : Trabzon vilâyeti Vakfıkebir’in 14 kilometre garbında sahilden 4-5 kilometre içeride

2. Türkelli (Türk ili) : Menemen’in 9 kilometre şimalinde.

3. Türkmenli : Gümüşhane’nin 5 kilometre şimalinde.

4. Türkân : Diyarbekir’in 20 kilometre kadar şimal-i garbisinde. (Türkan Farisi kaidesiyle Türk’ün cem’i olacak. Yukarıda Oğuzan geçti.)

5. Türkmen Hacı : Diyarbekir’in 30 kilometre ve Dicle nehrinin 5 kilometre cenubunda. (Bu köyün 5 kilometre cenubunda Kürt Hacı Köyü vardır.)

6. Türkiyân : Çölik’in 30 kilometre garbında.

7. Harâbe Türkân : Diyarbekir-Urfa yolu üzerinde ve Urfanın 25 kilometre cenub-ı garbisinde.

8. Türkebâr  Nehri (Türkevâr) : Rusya’nın 5 kilometre şimalinde. Rumiye’ye akar.

9. Türkmân Yaruh : Kilis’in şark-i cenubisinde Nusaybin demiryolunun 5 kilometre şimalinde. (Yaruk : ışık, nur demektir.)

10. Türkân Celâli : Bayezid’in 15 kilometre şimal-i şarkisinde. Eğridağ eteğinde.

11. Türkmân : Bayezid’in 20 kilometre garbisinde.

12. Türkmen : Malatya’nın 60 kilometre  şimal-i garbisinde.

13. Türk Tomarası : Reşadiye’nin 23 kilometre cenub-ı garbisinde.

14. Türk Köyü : Mesudiye’nin 10 kilometre cenub-ı garbisinde.

15. Türk ili : Karadeniz sahilinde Görele’nin 3 kilometre şimalinde.

16. Türkmen Viran : Birecik’in 40 kilometre şimal-i şarkisinde.

17. Türkman Oğlu : Salihli’nin 14 kilometre şarkında.

18. Türkmen Köyü : Bergama’nın 42 kilometre cenubunda.

19. Türkmân : Bilecik’in 36 kilometre şarkında.

20. Türkmen Çiftliği : Bolayır’ın 41 kilometre şimal-i garbisinde.

21. Türkmenler : Çanakkale’nin 14 kilometre şarkında.

22. Türkmenler : Bayramiç’in 7 kilometre şimal-i garbisinde.

23. Türkmenli : Bayramiç’in 13 kilometre garbında.

24. Türkmenler : Bayramiç’in 28 kilometre cenubunda.

25. Türkmen Köyü : Edremit’in 3 kilometre şarkında.

26. Türkmenler : Fethiye (Mekri)’nin 30 kilometre cenub-ı şarkisinde.

Bunların dışında Anadolu’da, bu Oğuz Boylarına bağlı aşiret ve oymak isimlerini de taşıyan yüzlerce yerleşim yeri daha mevcuttur.

5 Yorum
  1. memik demir permalink

    elinize sağlık iyi bir çalışma olmuş ben Gaziantepliyim burada eksik olan bir bilgiyi gördüm Gaziantep’te Kızık boyu var ben de onlardanım bu notu eklerseniz iyi olur Kızık karacaören bölgesi kızık boylarındadır.

  2. kemal unsal permalink

    ben de sarı keçiliden Manavgat yörüklerden ben kendimi hangi soydan gekdiğimi bulamadım

  3. Güngör Ayar permalink

    Toroslarda bulunan ve ülkemize gelen Türkologların ilk olarak görmek ve konuşmak istedikleri,Anadolu da yaşayan Türk etnik kimliğini en fazla korumuş olan Tahtacı Türkmenlerine burada yer verilmeyişi bir eksikliktir.
    Saygılarımla
    Güngör Ayar.

  4. Çağdaş Ceylan permalink

    12. Akça Koyunlu : Maraş-Ayıntap yolu üzerinde ve Ayıntap’ın 40 kilometre cenub-ı şarkisinde.

    Hep merak etmişimdir çocukluğumdan beri ilk defa bu kaynakta görüyorum çok teşekkür ederim🙂

Trackbacks & Pingbacks

  1. Oğuz Boyları | Türk Piramitleri

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: